Brussel

Leben is toch niet helemaal Schreiben of Schreiben niet helemaal Leben. Hoezeer de verhalen in mijn hoofd ook rondspoken, het blijft moeilijk om ze neer te schrijven. Brussel is hier een beetje de oorzaak van geweest. Het ontdekken van nieuwe horizonten kan een grote invloed hebben op de relatie fictie en werkelijkheid. De veelvuldige indrukken moeten hun plaats vinden, en pas dan is het rustig genoeg om ze weer te geven. Het ontmoeten van Paul Auster heeft zo'n unheimliche indruk gemaakt. Het was vreemd om tweeduizend mensen samen in BOZAR te zien, allemaal met hetzelfde doel: een impressie krijgen van hun favoriete Auteur/regisseur. Het samenhorigheidsgevoel kwam op zijn hoogtepunt tijdens het veelvuldige applaudisseren. Veel dingen werden bevestigd: dat Auster een charmante, intelligente man is, dat zijn nieuw boek de moeite waard is, en dat zijn film weeral een prachtig toonbeeld is van zijn audiovisuele vertelkunst. Wat maakte dit dan zo speciaal? Ik moet toegeven dat ik er zelf nog niet uit ben. Alles verliep volgens de verwachtingen, en ik vermoed dat de kleine bevestiging van een groots schrijver al voldoende is om je een gelukzalig gevoel te geven.
Daarom ben ik een klein stukje aan het voorbereiden over The Inner life of Martin Frost.

De Ontmoeting met Auster heeft me aan het denken gezet. Er is een nieuwe wending in mijn leven gekomen. Een leven dat uit verhalen bestaat, en soms moet je verhalen ten einde laten lopen, om er zo een nieuw te beginnen. Liefste lezers, ik zal jullie laten proeven van het bruisende Brusselse leven: De trein, De tram, de Brusselaars, de straten, de pleinen, de prostituees van Brussel Noord, het advocatenkantoor waar ik deze zomer heb gewerkt, en nog veel meer..

Writings

Blijkbaar is het toch niet zo makkelijk om elke dag een tekstje te posten. Ik kruip weldra terug in mijn pen, en ga over Auster, Advocaten, huizen, De Lijn, De Leuze, en nog veel meer schrijven.

Mica



Ps: Een aanrader: http://www.antonyandthejohnsons.com/

Cat sitting

mijn grootouders zijn deze ochtend naar de VS vertrokken. Ik heb de taak gekregen om op de kat te passen. Tot nu toe is het (verwende) beestje, dat luistert naar de naam Toby, braaf geweest. Vanavond moet ik hem toch even alleen laten want Paul Auster komt naar Brussel om zijn nieuwe film voor te stellen.
Morgen krijg je meer hierover.

The aesthetics of farting and my Romanian friend

This weekend was my uncle's birthday party, he's my fathers older brother, and he turned 60. In fact, it was a surprise party organised by my aunt. I went to pick up my 91 year old grandfather in his retirement home. He never thought that his youngest granddaughter would have to drive with him.
Family gatherings are usually not that fun, but they are an obligate matter. It is for this reason that I had drunk too much cheap champagne.
Back home, before going to bed, I made a cup of tea in the kitchen to cure my headache. Mihai, my Romanian friend, and roommate was still up. He smiled at me when he saw me closing my eyes by the excess light in the kitchen.
He told me that he went to rent a car earlier that day. He stopped by before to ask which were the necessary papers, money etc.. When he came back to get the car he handed in his papers and ID. The guy in the rental shop said that he was sorry but that they don't rent cars to Romanians. I asked Mihai whether he was angry or not, but he said that he just felt humiliated. I would have been angry in his place, as a matter a fact I was getting angry and wanted to write a letter. But Mihai said that it wouldn't help, and that he was used to such things. The only thing he's is going to do is write a short note that said: Please make a notice on your show window that you don't rent cars to Romanians, so you could spare them the humiliation of entering and trying to rent a car.
I said that I would be more aggressive in such circumstances. But he said: "Mica, what can I do? I can shit in a bag and throw it in the store, but that wouldn't help me."
We started laughing. In a strange way our conversation ended with a bizarre subject: farting.
The last sentence I remember him saying before going to sleep was: "Imagine Mica, The aesthetics of farting."

Leben Sei Schreiben

Don't part with your illusions. When they are gone you may still exist, but you have ceased to live.

Ik weet niet of het zo slim is om een citaat van Mark Twain in de mond te nemen, maar er is iets gebeurt waardoor ik vastbesloten ben om hier regelmatig een stukje te schrijven. Een andere wijze man zei me ooit: Leben Sei Schreiben, meine liebe Mica en daar zit waarheid in. Ik vermoed dat ik nog niet over de juiste maturiteit beschikte om dit te snappen, maar stilaan komt hier verandering in.
Geniet ik wel van het leven? Is het niet gewoon een kwestie van chemie? Volgens mij is het iets dat je jezelf wijsmaakt, en het ene moment slaag je daar iets beter in dan het andere.
La vita e bella, geloof me ... maar niet.

More or less?

A lesson in Morals:

It is strange how coincidence can hit you in the face and start to make you realise something.
This happened to me last week:

I am u tutor. Although I'm not graduated in Dutch Philology, people seem to be very interested in hiring me. Its a lucrative business and I meet many people with different backgrounds. For example a desperate wife calling me to teach Dutch to her Tunisian husband, because she wasn't patient enough.
It is remarkable. I enter different peoples houses without knowing what to expect. After a few times you'll get more familiar, but I avoid any personal contact with my students. Every time I make sure that there is enough distance, but somehow it still stays unusual to share a room with an unknown person.

As I said, I went to dinner with M., the son of an Indian diamond trader in Antwerp. Before going I made him very clear that I was seeing someone, and that I only would join him for professional reasons. (With my other students I sometimes went for a coffee but that wasn't personal contact, that was just to learn them how to order a coffee in Dutch.)

I was sure he understood this, until he gave me the bag of jewellery, and proposed.

How should I react? Did he really think he could bribe me? What is he more or less willing to pay? Was I bribable?
No of course not. Although the offer occurred for a millisecond as a tempting one, I immediately refused.

After that event, I was completely out of balance. Little by little I realized the meaning of this moral issue: everything is more or less negotiable.

To clear my thoughts I bought myself a Humo and went to read it on a bench in the Antwerp Zoo.
On page 146 Arnon Grunberg said in his column: “ Ik weiger nog langer stil te zijn als wij om de oren worden geslagen met onzedelijke vergelijkingen in naam van Europese waarden.” Harsh language as a reply on Benno Barnard and Geert van Istendael's comparison between Hitler's 'Mein Kampf' and the Koran.
He had a point. While staring at the flamengo's I decided to go to my lover in Brussels to talk with him about this situation, but I didn't had enough money for the train (M. never paid me for the tutoring). I decided to hide myself in the scented toilet of the train. I was feeling nauseous. When I arrived in Brussels, I vomited the dinner M. paid me. There I stood. My lover stared at me. Now there was nothing left.

I installed myself behind the computer and I was reading Grunberg's newest blog post 'More not less', in which he agreed with a war correspondent that said: “more people should experience war, not less.” At that point I realised that this couldn't be a coincidence.

I wondered... Maybe we should indeed experience more war, or at least we should be more exposed to war correspondence. And that raised the moral question: War or less? Isn't it far more easy to ignore what is happening? Should we keep silent or suffer for the truth? What's wrong with contemporary media coverage? Do they negotiate? Are the being bribed?

its all about ethics.

Even a bigger coincidence occurred when I was reading Humo in bed. The article right before Arnon's column was an interview with Kolonel Luc Marchal: 'Schuld en boete. 'Kolonel Luc Marchal over de genocide in Rwanda.'

But this is for the next post.

A comment on a Blog post by Arnon Grunberg

More or Less?
A lesson in morals.


I advertised on a website to provide Dutch lessons to whomever was interested. I got very interesting replies. For example, the first one was a Turkish- Jewish girl, that wanted to learn Dutch, so she could study at the fine arts academy. It is a very lucrative business for a student and you meet totally different people. The last reply I got was three days ago. M, the son of a rich Indian diamond trader in Antwerp contacted me to hire me as a tutor to improve his Dutch. During the first lesson he gave me a small ring and a necklace.

SMS 1

Vind u die ketting en ring mooie?Wat is u levelings kleur en wanneer bent u jarig? Groetjes

He asked me if I was interested in working for his fathers company. According to M. one of the leading man in the capital of diamonds, Antwerp.

SMS 2

Alles goed?U mag van mijn papa binnen kort bij ons komen werken!u krijgt ook firma wagen van me en u word mijn prive secetereet,tolk en bedrijfs adviseur!Mijn papa zal u begin 2200 euro betalen en u mag altijd met me gratis naar andere landen reizen!!!Ik ben heel blij dat mijn vader wilt u in dienst nemen! Is die job en vepdienen goed vr u? Zo kunnen we ook elkaar beter leren kennen:-)weet u dat u hebt heel mooie ogen en u bent heel lief meisje!!!Echt waar.Groetjes M.

Today he invited me to celebrate his 24th anniversary.

SMS 3

Hey Monica,alles kids? Waarrom stuur u niks ni mr terug? Ik ga nu vertreken naar Dubi, tot volgende week!!! Xxxjes

SMS 4

Alles kids?Hoe was u weekend?Ik heb daar straks heel mooie cadeau vr u hier in Dubi Gekocht!Ik heb een voor gevoel dat door u kan ik een perfect mens kan worden,u kunt mijn nederlands kan verbeteren,u wilt met me in bedrijf wilt werken, uw ilt ook alles leren en overal samen zijn met me, ik zie een heel goe toekomst vr u!! Ik zal vr u al u LUX zorgen! Ik wil u beter leren kennen!Gaan we morgen nr de cinema en daarna gn we ergens iets gn drinken?Want ik verjaar morgen en ik wil op mijn verjardag met u zijn:-)PLEASE,A.U.B,S.V.P! ik zal u alles vertellen onder de 4 ogen:-)
EAST OR WEST YOU ARE THE BEST hebt u al belwaarde? Stuur me zeker iets terug!A.U.B. Groetjes! M.

We went to see the movie Charlie Wilsons war (quite interesting the Pakistani context), and afterwards he took me to dinner. At a certain point he gave me a bag of fantasy jewellery. He bought them on his business trip to Dubai.
And then he proposed me to marry him.

To be continued...

said mica 20/02/2008 00:44


Monica

This is very amusing, and I don't mean this ironic. But I would like to know why you share this with us?
Do you think the person who sent you all the text messages will be flattered when he finds out that you put his messages on this site?
Excuse me for asking, but do you need to reminded that you are sexually attractive?
I have reminded many women in my days that they were attractive. I'm sure the more regular visitors on this site can help you out as well.

said Arnon Grunberg 20/02/2008 01:44